Door enkele inwoners van Friesland werd in samenwerking met een advocatenkantoor in November 1999 het ‘Steuncomitxe9 Vaatstra’ in het leven geroepen, om geld in te zamelen voor de familie van Marianne Vaatstra. Dit comitxe9 kan worden gezien als een voorloper van de huidge ‘Marianne Vaatstra stichting’. Via artikelen en advertenties in lokale bladen probeerde het comitxe9 zoveel mogelijk geld in te zamelen voor de nabestaanden. En met succes. In nauwelijks een jaar tijd haalde het comitxe9 een bedrag binnen van maar liefst 20.000 nederlandse guldens. Een comitxe9 om nabestaanden van een ernstig misdrijf te ondersteunen is uiteraard een fantastisch initiatief, maar toch roept het comitxe9 ook enkele vraagtekens op.

Op 27-06-2000 verscheen een artikel over het comitxe9 in het Nieuwsblad van het Noorden. Het meest opvallende aan het artikel is de verwijzing naar een website van het comitxe9: ‘Marianne.cx’. Er was niet gekozen voor een gebruikelijke .nl of .com – domein. Het comitxe9 maakte gebruik van een .cx domein. Dit uiterst zeldzame domein is afkomstig van een wel zeer opvallende plek, namelijk Kersteiland. Een klein afgelegen eiland dat voornamelijk altijd bekend heeft gestaan vanwege de vele asielzoekers die er worden vastgehouden. Met boten worden daar nog steeds jaarlijks honderden asielzoekers naar het eiland verscheept – ver weg van de bewoonde wereld -  en op inhumane wijze ondergebracht in het enorme detentiecentrum. Over dit eiland hebben wij recent dit artikel geplaatst.

 
Het is – op zijn zachtst gezegd – opvallend te noemen dat het ‘Steuncomitxe9 Vaatstra’ destijds gebruik maakte van een domeinnaam afkomstig van dit eiland. Zeker als je bedenkt dat er in Nederland geen enkele zaak is geweest die voor zoveel commotie heeft geleid met betrekking tot asielzoekers als de zaak van Marianne Vaatstra. Zonder enig bewijs werd er vrijwel meteen met beschuldigende vinger gewezen richting het nabijgelegen asielzoekerscentrum ‘de Poelplaets. Er werd een comitxe9 opgericht genaamd “AZC Nee”, er volgden massale protesten tegen het AZC die zelfs uitliepen tot enorme vechtpartijen. Een bewoner van het asielzoekerscentrum werd in Buitenpost zelfs bedreigd met een mes en liep hierdoor enkele snijwonden op. De zaak liep uiteindelijk zodanig uit de hand dat het asielzoekerscentrum noodgedwongen moest verdwijnen.